موسسه انتشاراتی شناخت اندیشه مجله تحقیقات روانشناسی عمومی و علوم تربیتی 3115-9567 1 پیاپی 3 2025 10 01 The Role of Academic Self-Regulation in Predicting Academic Burnout among Secondary School Students: The Mediating Role of Test Anxiety نقش خودتنظیمی تحصیلی در پیش‌بینی فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان دوره متوسطه: نقش میانجی اضطراب امتحان EN نگار احمدی‌نسب گروه روان‌شناسی بالینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 07 23 <p>Academic burnout represents a major concern in contemporary educational systems, with adverse consequences for students’ academic performance, motivation, and mental health. The present study aimed to examine the role of academic self-regulation in predicting academic burnout, considering test anxiety as a mediating variable. A correlational research design was employed, and participants were selected from secondary school students using multi-stage cluster sampling. Data were collected through standardized measures of academic self-regulation, test anxiety, and academic burnout, and analyzed using structural equation modeling. The results indicated that academic self-regulation had a significant negative effect on academic burnout. Students with higher levels of self-regulatory skills reported lower levels of test anxiety and burnout. Moreover, test anxiety played a significant mediating role in the relationship between academic self-regulation and academic burnout. These findings underscore the critical role of self-regulatory competencies and anxiety management in reducing academic burnout and improving students’ psychological adjustment. Educational interventions targeting self-regulation skills may therefore serve as effective preventive strategies in school settings.</p> <p>فرسودگی تحصیلی یکی از چالش‌های مهم نظام‌های آموزشی معاصر است که می‌تواند پیامدهای منفی گسترده‌ای بر عملکرد تحصیلی، انگیزش و سلامت روان دانش‌آموزان برجای گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خودتنظیمی تحصیلی در پیش‌بینی فرسودگی تحصیلی با تأکید بر نقش میانجی اضطراب امتحان انجام شد. روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم بود که نمونه‌ای از آنان به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد خودتنظیمی تحصیلی، اضطراب امتحان و فرسودگی تحصیلی گردآوری و با بهره‌گیری از مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد خودتنظیمی تحصیلی اثر منفی و معناداری بر فرسودگی تحصیلی دارد و دانش‌آموزانی که از مهارت‌های خودتنظیمی بالاتری برخوردار بودند، سطوح پایین‌تری از اضطراب امتحان و فرسودگی تحصیلی را تجربه کردند. همچنین اضطراب امتحان نقش میانجی معناداری در رابطه بین خودتنظیمی تحصیلی و فرسودگی تحصیلی ایفا نمود. یافته‌های پژوهش بر اهمیت آموزش مهارت‌های خودتنظیمی و مدیریت اضطراب در برنامه‌های مداخله‌ای مدارس تأکید دارند.</p>