موسسه انتشاراتی شناخت اندیشه مجله تحقیقات روانشناسی عمومی و علوم تربیتی 3115-9567 2 پیاپی 1 2026 10 21 Motherhood in the Digital Age: A Meta-Analysis of Digital Interventions for Postpartum Mental Health مادری در عصر دیجیتال: فراتحلیل اثر مداخلات دیجیتال بر سلامت روان پس از زایمان FA آریادخت زورآبادی کارشناسی ارشد روان‌شناسی صنعتی و سازمانی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیکی، تهران، ایران سیده معصومه جورابچی استادیار، گروه مشاوره، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تهران، ایران Journal Article <p><strong>Background and Aim: </strong>Depression, anxiety, and stress are common in the first year after childbirth, yet many mothers have no access to face-to-face treatment. This study aimed to determine the effect of digital interventions on depression, anxiety, stress, and perceived social support in postpartum mothers and to identify the moderators of this effect. <strong>Method: </strong>This systematic review and meta-analysis was conducted according to the PRISMA 2020 statement. PubMed and Europe PMC (2010–2025), four Persian databases, and the reference lists of eight previous reviews were searched. Randomized trials comparing web, smartphone application, text-message, social media, or video-call interventions delivered in the first postpartum year with an inactive control were included. Risk of bias was assessed with the Cochrane tool (version 2); Hedges’ g effect sizes were pooled with a random-effects model, and moderators were examined with subgroup analyses and meta-regression. <strong>Results: </strong>Of 1,292 records, 90 trials were included in the review and 62 in the meta-analysis. Digital interventions reduced depression (g = −0.48), anxiety (g = −0.44), and stress (g = −0.39) and increased perceived social support (g = 0.33). Despite high heterogeneity and signs of small-study effects, the effect on depression remained robust in all sensitivity analyses and was larger in symptomatic mothers than in universal samples. <strong>Conclusion: </strong>Digital interventions have a small-to-moderate effect on the mental health of postpartum mothers, are more beneficial for symptomatic mothers, and can be offered after screening within a stepped-care model.</p> <p><strong>زمینه و هدف:</strong> افسردگی، اضطراب و استرس در سال نخست پس از زایمان شایع‌اند، اما بسیاری از مادران به درمان حضوری دسترسی ندارند. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر مداخلات دیجیتال بر افسردگی، اضطراب، استرس و حمایت اجتماعی ادراک‌شده مادران پس از زایمان و شناسایی عوامل تعدیل‌کننده این اثر انجام شد. <strong>روش:</strong> این مرور نظام‌مند و فراتحلیل بر اساس بیانیه پریزما ۲۰۲۰ انجام شد. پایگاه‌های پاب‌مد و یوروپ‌پی‌ام‌سی (۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵)، چهار پایگاه فارسی و فهرست منابع هشت مرور پیشین جست‌وجو شد. کارآزمایی‌های تصادفی‌شده‌ای وارد شدند که مداخله مبتنی بر وب، اپلیکیشن، پیامک، شبکه اجتماعی یا تماس تصویری در سال نخست پس از زایمان را با گروه گواه غیرفعال مقایسه کرده بودند. خطر سوگیری با ابزار کاکرین (نسخه دوم) ارزیابی شد؛ اندازه اثر g هجز با مدل اثرات تصادفی ترکیب و نقش تعدیل‌کننده‌ها با تحلیل زیرگروه و فراتحلیل رگرسیونی بررسی شد. <strong>یافته‌ها:</strong> از ۱۲۹۲ رکورد، ۹۰ کارآزمایی وارد مرور و ۶۲ کارآزمایی وارد فراتحلیل شد. مداخلات دیجیتال افسردگی (g = ۰٫۴۸-)، اضطراب (g = ۰٫۴۴-) و استرس (g = ۰٫۳۹-) را کاهش و حمایت اجتماعی ادراک‌شده را افزایش دادند (g = ۰٫۳۳). با وجود ناهمگنی زیاد و نشانه‌های اثر مطالعات کوچک، اثر بر افسردگی در همه تحلیل‌های حساسیت پایدار ماند و در مادران دارای علائم بزرگ‌تر از نمونه‌های همگانی بود. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> مداخلات دیجیتال اثری کوچک تا متوسط بر سلامت روان مادران پس از زایمان دارند، برای مادران دارای علائم سودمندترند و می‌توانند پس از غربالگری، در قالب مراقبت پله‌ای به کار روند</p> https://jgpess.com/index.php/jgpess/article/download/66/60