موسسه انتشاراتی شناخت اندیشه مجله تحقیقات روانشناسی عمومی و علوم تربیتی 3115-9567 1 پیاپی 2 2025 07 08 Facilitating Factors of Self-Regulated Learning in Educational Environments: A Qualitative Meta-Synthesis عوامل تسهیل‌کننده یادگیری خودتنظیمی در محیط‌های آموزشی: فراترکیب کیفی 1 8 EN امین رستگارمقدم گروه روان‌شناسی عمومی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران Journal Article 2025 05 01 <p class="ABSTRACT" style="line-height: 115%;">This study aimed to identify and explain the facilitating factors of self-regulated learning in educational environments through a systematic qualitative meta-synthesis. This research employed a qualitative meta-synthesis approach. Data were collected exclusively through a systematic literature review, resulting in the selection of 12 eligible qualitative studies after comprehensive searching, screening, and appraisal procedures. Data analysis was conducted using qualitative content analysis with the support of NVivo software version 14. Open, axial, and selective coding processes were applied, and theoretical saturation was used as the main criterion for determining data adequacy. The meta-synthesis revealed three overarching themes: individual and cognitive factors, instructional and interactive factors, and contextual, technological, and institutional factors. The findings indicated that intrinsic motivation, self-efficacy, metacognitive strategies, and emotion regulation at the individual level, teacher support, constructive feedback, learner-centered instructional methods, and peer interactions at the instructional level, as well as supportive policies, technological infrastructure, educational culture, and equity at the institutional level, jointly facilitate self-regulated learning. Self-regulated learning is a multidimensional and context-dependent phenomenon that emerges from the dynamic interaction of personal capabilities, meaningful instructional design, and supportive institutional environments, highlighting the need for comprehensive and multi-level educational interventions.</p> <p>هدف این پژوهش شناسایی و تبیین عوامل تسهیل‌کننده یادگیری خودتنظیمی در محیط‌های آموزشی از طریق فراترکیب نظام‌مند مطالعات کیفی پیشین است. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش فراترکیب انجام شد. داده‌ها صرفاً از طریق مرور نظام‌مند متون علمی گردآوری گردید و 12 مطالعه کیفی واجد شرایط پس از طی مراحل جست‌وجو، غربالگری و ارزیابی انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و بهره‌گیری از نرم‌افزار NVivo نسخه 14 صورت گرفت. فرایند کدگذاری شامل کدگذاری باز، محوری و گزینشی بود و معیار اشباع نظری مبنای تعیین کفایت حجم داده‌ها قرار گرفت. یافته‌های فراترکیب منجر به شناسایی سه مضمون اصلی شامل عوامل فردی و شناختی، عوامل آموزشی و تعاملی، و عوامل زمینه‌ای، فناورانه و نهادی شد. نتایج نشان داد که انگیزش درونی، خودکارآمدی، راهبردهای فراشناختی و تنظیم هیجان در سطح فردی، نقش معلم، بازخورد سازنده، روش‌های تدریس فعال و تعاملات همسالان در سطح آموزشی، و نیز سیاست‌های حمایتی، زیرساخت‌های فناورانه، فرهنگ آموزشی و عدالت آموزشی در سطح نهادی، به‌طور تعاملی یادگیری خودتنظیمی را تسهیل می‌کنند. یادگیری خودتنظیمی پدیده‌ای چندبعدی و زمینه‌مند است که تحقق آن مستلزم هم‌افزایی میان توانمندی‌های فردی، طراحی آموزشی معنادار و بسترهای نهادی حمایت‌کننده می‌باشد و مداخلات آموزشی باید با رویکردی جامع و چندسطحی طراحی شوند.</p> https://jgpess.com/index.php/jgpess/article/download/7/2