نقش خودتنظیمی تحصیلی در پیش‌بینی فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان دوره متوسطه: نقش میانجی اضطراب امتحان

چکیده

فرسودگی تحصیلی یکی از چالش‌های مهم نظام‌های آموزشی معاصر است که می‌تواند پیامدهای منفی گسترده‌ای بر عملکرد تحصیلی، انگیزش و سلامت روان دانش‌آموزان برجای گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش خودتنظیمی تحصیلی در پیش‌بینی فرسودگی تحصیلی با تأکید بر نقش میانجی اضطراب امتحان انجام شد. روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دوره متوسطه دوم بود که نمونه‌ای از آنان به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد خودتنظیمی تحصیلی، اضطراب امتحان و فرسودگی تحصیلی گردآوری و با بهره‌گیری از مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد خودتنظیمی تحصیلی اثر منفی و معناداری بر فرسودگی تحصیلی دارد و دانش‌آموزانی که از مهارت‌های خودتنظیمی بالاتری برخوردار بودند، سطوح پایین‌تری از اضطراب امتحان و فرسودگی تحصیلی را تجربه کردند. همچنین اضطراب امتحان نقش میانجی معناداری در رابطه بین خودتنظیمی تحصیلی و فرسودگی تحصیلی ایفا نمود. یافته‌های پژوهش بر اهمیت آموزش مهارت‌های خودتنظیمی و مدیریت اضطراب در برنامه‌های مداخله‌ای مدارس تأکید دارند.