بررسی تاثیر روش ترکیب واج ها بر عملکرد خواندن کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با کارایی بالا در شهر تبریز

چکیده

اوتیسم یک اختلال رشدی عصبی است که با آسیب در زبان، مهارت های ارتباطی و تعامل اجتماعی همراه با الگوهای رفتاری کلیشه ای با علایق و فعالیت های محدود مشخص می شود بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش آموزشی ترکیب واج ها بر عملکرد خواندن کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم با کارایی بالا انجام شده است.

روش پژوهش در این مطالعه به صورت نیمه آزمایشی می باشد که از میان کوکان 8-11 ساله ای که به مرکز روانشناسی آرمان مراجعه کرده و تشخیص اختلال طیف اوتیسم گرفته اند ، 20 نفر به صورت در دسترس  به عنوان نمونه انتخاب شده و 10 نفر در گروه آزمایش و 10 نفر در گروه کنترل به صورت تصادفی قرار گرفته اند. سپس آزمون نما به عنوان پیش آزمون برای هر دو گروه اجرا شده و بعد از ارائه 40 جلسه مداخله درمانی برای گروه آزمایش ، دوباره آزمون نما به عنوان پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شده است . داده های به دست آمده با روش تحلیل واریانس یک طرفه مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل داده ها به ما نشان می دهد که بین گروه آزمایش و کنترل در عملکرد خواندن تفاوت معنی داری وجود دارد، بنابراین می توان نتیجه گرفت که روش آموزشی ترکیب واج ها باعث بهبود عملکرد خواندن در کودکان اوتیسم با  کارایی بالا می شود.