واکاوی نقش میانجی‌گری کنش عاطفی در رابطه بین شفافیت شناختی و رضایت شغلی نومعلمان استان کردستان

چکیده

هدف پژوهش حاضر واکاوی نقش میانجی‌گری کنش عاطفی در رابطه بین شفافیت شناختی و رضایت شغلی نومعلمان استان کردستان بود. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام نومعلمان فارغ‌التحصیل دانشگاه‌های فرهنگیان استان کردستان در سه سال اخیر (۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳) بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تدریس می‌باشند. حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۲۷۰ نفر تعیین شد که به روش تصادفی ساده انتخاب گردیدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های رضایت شغلی دیپولو و همکاران (۱۹۹۴)، شفافیت شناختی بنت و همکاران (۱۹۹۵) و کنش عاطفی دیفندورف و همکاران (۲۰۰۵) استفاده شد. پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۹، ۰.۸۶ و ۰.۸۱ به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS و آمارهای توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شد. نتایج نشان داد که بین شفافیت شناختی و رضایت شغلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین کنش عاطفی و رضایت شغلی رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که کنش عاطفی نقش میانجی‌گری معناداری در رابطه بین شفافیت شناختی و رضایت شغلی ایفا می‌کند. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که تقویت شفافیت شناختی و مهارت‌های کنش عاطفی می‌تواند به ارتقای رضایت شغلی نومعلمان کمک کند.