نقش آموزش تطبیقی‌پذیر هوش مصنوعی بر یادگیری عمیق دانش‌آموزان با میانجی‌گری خودکارآمدی تحصیلی

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی‌گری خودکارآمدی تحصیلی در رابطه بین ادراک از آموزش تطبیقی‌پذیر مبتنی بر هوش مصنوعی و یادگیری عمیق دانش‌آموزان بود. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول منطقه سریش آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با استفاده از فرمول کوکران، ۱۶۸ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از سه پرسشنامه شامل پرسشنامه محقق­ساخته ادراک از آموزش تطبیقی‌پذیر هوش مصنوعی، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینگز و مورگان (۱۹۹۹) و پرسشنامه رویکردهای یادگیری بیگز و همکاران (۲۰۰۱) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی ابزارها توسط متخصصان تأیید و پایایی آن‌ها با ضریب آلفای کرونباخ مطلوب گزارش شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و در دو سطح توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که بین آموزش تطبیقی‌پذیر هوش مصنوعی با خودکارآمدی تحصیلی و یادگیری عمیق رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که خودکارآمدی تحصیلی نقش میانجی‌گری جزئی اما معناداری در این رابطه ایفا می‌کند؛ به این معنا که آموزش تطبیقی‌پذیر هوش مصنوعی هم به طور مستقیم و هم از طریق تقویت خودکارآمدی، منجر به ارتقای یادگیری عمیق دانش‌آموزان می‌شود. این پژوهش تأکید می‌کند که بهره‌گیری از فناوری‌های هوشمند با تأکید بر ابعاد روانشناختی، می‌تواند بستر مناسبی برای تحقق یادگیری عمیق فراهم آورد.