بررسی اثربخشی روش ایفای نقش بر بهبود مهارت های اجتماعی کودکان اتیسم با کارایی بالا

چکیده

اختلال طیف اتیسم یکی از انواع اختلالات عصب تحولی است و ویژگی اصلی آن نقصان مداوم در برقراری ارتباطات و تعاملات اجتماعی دوجانبه و الگوهای تکراری و محدود رفتار، علایق یا فعالیت ها است، بنابراین هدف پزوهش حاضر بررسی اثربخشی روش ایفای نقش بر بهبود مهارت های اجتماعی کودکان اتیسم با کارایی بالا می باشد. روش پژوهش در این مطالعه به صورت نیمه آزمایشی می باشد که از میان کوکان 6-12 ساله ای که به مرکز روانشناسی آرمان مراجعه کرده و تشخیص اختلال طیف اوتیسم گرفته اند ، 20 نفر به صورت در دسترس  به عنوان نمونه انتخاب شده و 10 نفر در گروه آزمایش و 10 نفر در گروه کنترل به صورت تصادفی قرار گرفته اند. سپس پرسشنامه مهارت‌های اجتماعی به عنوان پیش آزمون برای هر دو گروه اجرا شده و بعد از ارائه 40 جلسه مداخله درمانی برای گروه آزمایش ، دوباره همان پرسشنامه به عنوان پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شده است . داده های به دست آمده با روش تحلیل واریانس یک طرفه مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل داده ها به ما نشان می دهد که بین گروه آزمایش و کنترل در مهارت های اجتماعی تفاوت معنی داری وجود دارد، بنابراین می توان نتیجه گرفت که روش ایفای نقش باعث بهبود مهارت  های اجتماعی در کودکان اوتیسم با  کارایی بالا می شود.