مقایسه اثربخشی تجربه آموزش غیرحضوری و آموزش حضوری بر خودکنترلی تحصیلی و احساس امنیت روانی هنرجویان هنرستان

چکیده

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی دو تجربه آموزشی-نظارتی یعنی آموزش غیرحضوری همراه با نظارت از راه دور در مقابل آموزش حضوری همراه با نظارت مستقیم مدیر بر خودکنترلی تحصیلی و احساس امنیت روانی هنرجویان هنرستان شبانه‌روزی شهرستان قروه انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده‌ها توصیفی از نوع علی-مقایسه‌ای بود. جامعه آماری شامل کلیه ۲۱۴ هنرجوی هنرستان شبانه‌روزی شهرستان قروه بود که از این تعداد ۲۰۳ نفر به روش در دسترس وارد مطالعه شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه خودکنترلی تحصیلی برگرفته از پژوهش لی و وازسونی (۲۰۲۲) و داک‌ورث و کرن (۲۰۱۱) و مقیاس احساس امنیت روانی بر اساس تعریف بینینگ و شرمن (۲۰۲۱) و با اقتباس از پرسشنامه شامحمدی زعفران (۱۴۰۵) استفاده گردید. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از آزمون t همبسته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات خودکنترلی تحصیلی در شرایط آموزش غیرحضوری به طور معناداری بالاتر از شرایط آموزش حضوری بود و میانگین نمرات احساس امنیت روانی در شرایط آموزش حضوری به طور معناداری بالاتر از شرایط آموزش غیرحضوری بود. اندازه اثر محاسبه شده برای هر دو متغیر در سطح بزرگ قرار داشت که حاکی از تأثیر قوی شیوه نظارت بر این متغیرها است. نتیجه کلی آنکه تجربه آموزش غیرحضوری و نظارت از راه دور خودکنترلی تحصیلی را افزایش می‌دهد در حالی که آموزش حضوری و نظارت مستقیم مدیر احساس امنیت روانی را تقویت می‌کند. بنابراین مدیران هنرستان‌های شبانه‌روزی باید با آگاهی از این یافته‌ها تعادلی میان فرصت‌های خودکنترلی و تأمین امنیت روانی هنرجویان برقرار سازند. رویکرد ترکیبی و متوازن می‌تواند پاسخگوی نیازهای روانشناختی و تربیتی هنرجویان در محیط‌های شبانه‌روزی باشد.