عوامل تسهیلکننده یادگیری خودتنظیمی در محیطهای آموزشی: فراترکیب کیفی
کلمات کلیدی:
یادگیری خودتنظیمی, عوامل تسهیلکننده, محیطهای آموزشی, فراترکیب کیفی, پژوهش کیفیچکیده
هدف این پژوهش شناسایی و تبیین عوامل تسهیلکننده یادگیری خودتنظیمی در محیطهای آموزشی از طریق فراترکیب نظاممند مطالعات کیفی پیشین است. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش فراترکیب انجام شد. دادهها صرفاً از طریق مرور نظاممند متون علمی گردآوری گردید و 12 مطالعه کیفی واجد شرایط پس از طی مراحل جستوجو، غربالگری و ارزیابی انتخاب شدند. تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و بهرهگیری از نرمافزار NVivo نسخه 14 صورت گرفت. فرایند کدگذاری شامل کدگذاری باز، محوری و گزینشی بود و معیار اشباع نظری مبنای تعیین کفایت حجم دادهها قرار گرفت. یافتههای فراترکیب منجر به شناسایی سه مضمون اصلی شامل عوامل فردی و شناختی، عوامل آموزشی و تعاملی، و عوامل زمینهای، فناورانه و نهادی شد. نتایج نشان داد که انگیزش درونی، خودکارآمدی، راهبردهای فراشناختی و تنظیم هیجان در سطح فردی، نقش معلم، بازخورد سازنده، روشهای تدریس فعال و تعاملات همسالان در سطح آموزشی، و نیز سیاستهای حمایتی، زیرساختهای فناورانه، فرهنگ آموزشی و عدالت آموزشی در سطح نهادی، بهطور تعاملی یادگیری خودتنظیمی را تسهیل میکنند. یادگیری خودتنظیمی پدیدهای چندبعدی و زمینهمند است که تحقق آن مستلزم همافزایی میان توانمندیهای فردی، طراحی آموزشی معنادار و بسترهای نهادی حمایتکننده میباشد و مداخلات آموزشی باید با رویکردی جامع و چندسطحی طراحی شوند.
دانلودها
مراجع
Azevedo, R., & Cromley, J. G. (2004). Does training on self-regulated learning facilitate students’ learning with hypermedia? Journal of Educational Psychology, 96(3), 523–535.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: Freeman.
Black, P., & Wiliam, D. (2009). Developing the theory of formative assessment. Educational Assessment, Evaluation and Accountability, 21(1), 5–31.
Boekaerts, M. (2011). Emotions, emotion regulation, and self-regulation of learning. Educational Psychologist, 46(4), 199–212.
Hofstede, G. (2001). Culture’s consequences: Comparing values, behaviors, institutions, and organizations across nations (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage.
OECD. (2018). The future of education and skills: Education 2030. Paris: OECD Publishing.
Paris, S. G., & Paris, A. H. (2001). Classroom applications of research on self-regulated learning. Educational Psychologist, 36(2), 89–101.
Pintrich, P. R. (2004). A conceptual framework for assessing motivation and self-regulated learning in college students. Educational Psychology Review, 16(4), 385–407.
Sandelowski, M., & Barroso, J. (2007). Handbook for synthesizing qualitative research. New York: Springer.
Schunk, D. H. (2005). Self-regulated learning: The educational legacy of Paul R. Pintrich. Educational Psychologist, 40(2), 85–94.
Wentzel, K. R. (2017). Peer relationships, motivation, and academic performance at school. Handbook of Competence and Motivation, 2, 586–603.
Zimmerman, B. J. (2008). Investigating self-regulation and motivation: Historical background, methodological developments, and future prospects. American Educational Research Journal, 45(1), 166–183.
Zimmerman, B. J., & Schunk, D. H. (2011). Handbook of self-regulation of learning and performance. New York: Routledge.
دانلود
گاهشمار انتشار
- ارسال
- بازنگری
- پذیرش
