تأثیر آموزش هدف گذاری تحصیلی بر کاهش اهمال کاری تحصیلی و افزایش انگیزش پیشرفت در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه
هدف از این پژوهش بررسی تأثیر آموزش هدفگذاری تحصیلی بر کاهش اهمالکاری و افزایش انگیزش پیشرفت در دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر دهگلان در سال تحصیلی 1405-1404 بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دختر دورهی دوم متوسطه شهرستان دهگلان است در سال تحصیلی 1405-1404 میشود که تعداد 763 نفر است. در این پژوهش از روش نمونهگیری در دسترس و با جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایشی و گروه گواه استفاده شد که بر اساس معیارهای ورود و خروج تعداد 28 نفر به عنوان نمونه انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه به صورت تصادفی قرار گرفتند. برای جمعآوری دادههای مربوط به اهمال کاری تحصیلی از پرسشنامه سنجش اهمالکاری تاکمن 1991 و برای جمع آوری دادههای مربوط به انگیزش پیشرفت از پرسشنامه ی انگیزش پیشرفت والرند 1992 استفاده شد. بعد از گرد آوری اطلاعات مورد نیاز، داده ها در راستای اهداف پژوهشی با استفاده از نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتیجه آزمون تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد که آموزش هدفگذاری تحصیلی بر کاهش اهمالکاری و افزایش انگیزه پیشرفت با مقدار آماره 3/81=F تأثیر معناداری دارد ( p˂ 0/001). در همین راستا پیشنهاد گردید که مدارس کارگاه‌های منظم آموزش هدفگذاری، برنامه‌ریزی درسی و مدیریت زمان را برای دانشآموزان دوره متوسطه برگزار کنند و خانواده‌ها از طریق برگزاری جلسات آموزشی و آگاه‌سازی، با اصول صحیح هدفگذاری تحصیلی آشنا شوند تا بتوانند در خانه از فرزندان خود برای برنامه‌ریزی، پیگیری اهداف و افزایش انگیزه تحصیلی حمایت کنند.
