رابطه بین راهبردهای فرآیندی نظم‌جویی هيجان، سندرم شناختی - توجهی و فشار روانی ادراکشده با اختلال خوردن در افراد با اضافه وزن
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین راهبردهای فرآیندی نظم‌جویی هيجان، سندرم شناختی - توجهی و فشار روانی ادراکشده با اختلال خوردن در افراد با اضافه وزن بود. روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه افراد دارای اضافه‌وزن ساکن در شهر یزد بود که در بازه زمانی سه‌ماهه چهارم سال ۱۴۰۴ در دسترس پژوهشگر قرار داشتند. تعداد افراد نمونه براساس فرمول کوکران (1977)، ۳۸۴ نفر در نظر گرفته شد که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامههای اختلال خوردن فن اشتراین و همکاران (1986)، راهبردهای فرآیندی نظم‌جویی هیجان شات و همکاران (۲۰۰۹)، سندرم شناختی – توجهی ولز (2009) و فشار روانی ادراکشده کوهن و همکاران (۱۹۸۳) استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۷ انجام شد. نتایج نشان‌داد که بین راهبردهای فرآیندی نظم‌جویی هيجان با اختلال خوردن در افراد با اضافه وزن در افراد با اضافه وزن رابطه وجود ندارد. همچنین، بین سندرم شناختی- توجهی با ضریب همبستگی 0.29 و مولفه‌های آن از جمله زمان درگیری افراد با نگرانی و اندیشناکی با ضریب همبستگی 0.32، تهدیدیابی با ضریب همبستگی 0.19، رفتارهای مقابله‌ای با ضریب همبستگی و میزان اعتقاد به باورهای فراشناختی با ضریب همبستگی 0.26 رابطه مثبت معناداری با اختلال خوردن در افراد با اضافه وزن وجود داشت. بعلاوه، بین فشار روانی ادراکشده با ضریب همبستگی 0.46 رابطه مثبت معناداری با اختلال خوردن در افراد با اضافه وزن وجود داشت. نهایتا، 24 درصد از تغییرات متغیر ملاک یعنی اختلال خوردن، توانست توسط متغیرهای راهبردهای فرآیندی نظم‌جویی، سندرم شناختی- توجهی و فشار روانی ادراکشده تبیین شود.
